https://cy.wikipedia.org/wiki/Veress_needle

Y cam cyntaf mewn llawdriniaeth laparosgopig fel arfer yw creu gollyngiad aer, ac mae'rnodwydd berwryw'r offeryn allweddol ar gyfer cyflawni'r cam hwn. Mae safle twll safonol wedi'i leoli yn y bogail, gan mai dyma'r rhan deneuaf o wal yr abdomen ac nid oes unrhyw bibellau gwaed pwysig yma. Yn ystod y llawdriniaeth, mae'r meddyg yn gyntaf yn gwneud toriad croen tua 10mm o hyd ar ymyl isaf y bogail gan ddefnyddio cyllell lawfeddygol, yna'n defnyddio gefeiliau i godi wal yr abdomen a gosod nodwydd Veress yn fertigol neu ychydig tuag at y ceudod pelfig. Pan fydd blaen y nodwydd yn mynd trwy'r ffasgia a'r peritonewm, mae dau deimlad amlwg o golli pwysau fel arfer yn cael eu teimlo - y cyntaf yw pan fydd yn torri trwy'r wynebfwrdd, a'r ail yw pan fydd yn torri trwy'r peritonewm.

Mae yna sawl dull i gadarnhau bod blaen y nodwydd wedi mynd i mewn i'r ceudod abdomenol: Yr un mwyaf cyffredin yw'r "prawf gollwng" - gollwng diferyn o halwynog arferol ar flaen y nodwydd. Os yw pwysedd negyddol yn achosi i'r dŵr gael ei sugno i mewn, mae'n dangos bod blaen y nodwydd yn y ceudod rhydd yn yr abdomen; neu cysylltwch y chwistrell ar gyfer dyhead ac arsylwi a oes cynnwys gwaed neu berfeddol. Yna cysylltwch y peiriant niwmoperitonewm. Dylai'r cyflymder chwyddiant cychwynnol fod yn araf (1-2 litr y funud), ac aros nes bod y gwasgedd o fewn yr abdomen yn codi i 8-10 mmHg cyn cyflymu. Mae'r broses gyfan yn gofyn am fonitro'r gromlin bwysau yn agos. Os bydd y pwysau'n cynyddu'n sydyn, mae'n awgrymu y gallai blaen y nodwydd fod wedi'i fewnosod yn y peritonewm neu'r mesentri, a dylid addasu'r sefyllfa ar unwaith.

Mewn achosion arbennig, megis ar gyfer cleifion â hanes o lawdriniaeth abdomenol, efallai y bydd adlyniadau berfeddol, sy'n cynyddu'r risg o dyllu bogail. Mae opsiynau eraill yn cynnwys twll subcostal chwith (Pwynt Palmer), tyllu'r abdomen uchaf dde, ac ati. Yn yr ardaloedd hyn, mae dewis hyd ac ongl nodwydd Veress yn bwysicach. Er enghraifft, ar gyfer cleifion gordew iawn, efallai y bydd angen nodwydd 150mm o hyd a dylid ei gosod ar ongl 45 gradd i osgoi braster isgroenol trwchus.

Er bod cymhlethdodau mewnlawdriniaethol yn brin, dylid bod yn wyliadwrus rhagddynt. Yr un mwyaf cyffredin yw anaf tyllu: mae nifer yr achosion o drydylliad berfeddol tua 0.05% - 0.2%, tra bod anaf fasgwlaidd yn llai cyffredin ond mae iddo ganlyniadau mwy difrifol. Mae mesurau ataliol yn cynnwys: codi wal yr abdomen yn llawn, cadw cyfeiriad blaen y nodwydd i ffwrdd o'r prif bibellau gwaed, a chadarnhau ei fod yn gywir cyn chwyddo. Os amheuir anaf, dylid atal y chwyddiant ar unwaith, a dylid defnyddio dull agored neu ganwla golwg uniongyrchol yn lle hynny.

Gyda datblygiadau technolegol, mae rhai dyfeisiau ategol newydd wedi gwella diogelwch. Er enghraifft, mae gan y nodwydd Veress optegol gamera adeiledig, a all arddangos yr haenau meinwe mewn amser real yn ystod y broses dyllu; mae tyllau dan arweiniad uwchsain hefyd yn dod yn fwyfwy cyffredin, yn enwedig ar gyfer cleifion risg uchel. Fodd bynnag, ni waeth pa mor ddatblygedig yw'r offer, mae gwybodaeth anatomegol gadarn a gweithdrefnau gweithredu safonol bob amser yn warant sylfaenol ar gyfer diogelwch. Gall ymarfer dro ar ôl tro ar hyfforddi efelychwyr helpu meddygon ifanc i feistroli'r "teimlad" a deall y newidiadau ymwrthedd mewn gwahanol haenau meinwe.

I gloi, mae cymhwyso nodwydd Veress nid yn unig yn dasg dechnegol ond hefyd yn gelfyddyd. Mae'n gofyn i'r gweithredwr feddu ar ddewrder a phwyll, a gwneud dyfarniad cywir o fewn ychydig eiliadau. Mae pob twll llwyddiannus yn gyflawniad o'r addewid o ddiogelwch cleifion.