https://cy.wikipedia.org/wiki/Veress_needle

Pan fyddwn yn siarad am ynodwydd Veres,rydym yn aml yn canolbwyntio ar ei strwythur mecanyddol a'i dechnegau clinigol, ond yn tueddu i anwybyddu cwestiwn sylfaenol: Sut y dylid dewis y deunydd ar gyfer gweithgynhyrchu'r nodwydd? Yn ôl y data, mae dur di-staen meddygol wedi dod yn brif ffrwd oherwydd ei briodweddau biocompatibility a sterileiddio hawdd, ond mae hyn ymhell o ddiwedd y stori.

Ar hyn o bryd, mae'r mwyafrif o awgrymiadau nodwydd Veress wedi'u gwneud o ddur di-staen austenitig 304 neu 316L. Mae manteision y deunydd hwn yn amlwg: cost y gellir ei reoli, prosesu aeddfed, a'r gallu i wrthsefyll tymheredd uchel 134 gradd a sterileiddio stêm pwysedd uchel heb anffurfio. Fodd bynnag, mae gan ddur di-staen ei gyfyngiadau cynhenid ​​hefyd. Yn gyntaf, mae gwrth-ddweud rhwng caledwch a chaledwch - er mwyn cynnal miniogrwydd blaen y nodwydd, mae angen caledwch uwch, ond bydd hyn yn cynyddu brau ac mae risg o dorri asgwrn wrth ddod ar draws gwain rectus calchiedig. Yn ail, mae mater pwysau. Mae strwythur dur llawn nodwydd Veress yn teimlo'n drwm yn ei law, a gall gafael hirfaith arwain at flinder yn llaw'r meddyg.

Felly, dechreuodd gwyddonwyr deunyddiau archwilio atebion amgen. Daeth aloion titaniwm i flaen y gad. Mae gan aloion titaniwm ddwysedd o ddim ond 60% o ddwysedd dur di-staen, ond gallant ddarparu'r un cryfder neu hyd yn oed yn uwch. Mae hyn yn galluogi'r nodwydd i gael diamedr mewnol mwy tra'n cynnal yr un diamedr allanol, a thrwy hynny wella effeithlonrwydd chwyddiant. Yn bwysicach fyth, mae gan aloion titaniwm ymwrthedd cyrydiad cryf iawn ac nid ydynt yn fagnetig, sy'n eu gwneud yn addas ar gyfer gweithrediadau ymyriadol dan arweiniad MRI. Fodd bynnag, mae eu cost uchel a'u hanawsterau prosesu wedi cyfyngu ar eu-hyrwyddiad ar raddfa fawr.

Llwybr arall yw cymhwyso deunyddiau cyfansawdd polymer. Mae rhai cynhyrchion arbrofol yn ceisio defnyddio polyetheretherketone i wneud prif gorff y nodwydd, gyda dim ond llafnau ceramig neu ddur di-staen bach iawn wedi'u hymgorffori yn y blaen. Mae gan y deunydd PEEK ei hun biocompatibility rhagorol a thryloywder ymbelydredd, gan hwyluso lleoli delweddu. Ar yr un pryd, mae ei modwlws elastig yn agosach at feinwe dynol, ac mae'r "effaith" yn ystod twll yn fwy realistig, sy'n helpu meddygon i ganfod y newidiadau mewn haenau meinwe. Fodd bynnag, yr her yw nad yw ymwrthedd gwisgo PEEK cystal â metel, ac ar ôl defnydd lluosog, gall burrs ymddangos.

Mae'n werth nodi bod technoleg trin wyneb yn dod yn ffordd allweddol o wella perfformiad dur di-staen traddodiadol. Mae'r dechnoleg dyddodiad anwedd corfforol yn dyddodi haen o ffilm tebyg i ddiamwnt ar wyneb y nodwydd, a all gynyddu'r caledwch wyneb i lefel sy'n agos at lefel diemwntau naturiol, gan leihau'r cyfernod ffrithiant yn sylweddol. Gellir lleihau ymwrthedd tyllu'r nodwydd sydd wedi'i thrin o fwy na 30%, ac mae sgôr poen cleifion ar ôl llawdriniaeth yn sylweddol is. Yn ogystal, mae ymchwil ar haenau gwrthfacterol hefyd yn symud ymlaen. Gall ïonau arian neu haenau chitosan ladd y bacteria epidermaidd a all fynd i mewn i'r ceudod abdomenol ar adeg twll.

Ar gyfer adran caffael yr ysbyty, mae dewis deunydd yn golygu gwahaniaeth-rhwng cost a pherfformiad. Mae nodwyddau dur di-staen safonol yn ddigonol ar gyfer 90% o feddygfeydd safonol, ond ar gyfer cleifion gordew, y rhai sydd ag adlyniadau difrifol o feddygfeydd blaenorol, neu blant a grwpiau arbennig eraill, mae'r premiwm diogelwch a ddaw yn sgil-defnyddiau perfformiad uchel yn werth chweil. Yn y dyfodol, wrth i dechnoleg gweithgynhyrchu ychwanegion aeddfedu, efallai y byddwn yn gweld nodwydd "deunydd graddiant" - gyda blaen hynod o galed, siafft hyblyg, ac arwyneb gwrthfacterol, gan gyfuno'r holl fanteision hyn mewn un.